Op zondag 27 juni nam ik afscheid als predikant van de PG Drachten. Toen ik in Drachten kwam waren de wijken wat meer op zichzelf gericht. Er was uiteraard een goede samenwerking en ik mocht als predikant ook in alle wijkkerken voorgaan en mij thuis voelen.
Ik was op verschillende manieren betrokken bij de andere wijken. Met wijk Zuid was er al langere tijd een intensieve samenwerking. Al jaren geleden begonnen wij met een gezamenlijke startzondag. Ik mocht in wijk Zuid en Noord consulent zijn in de vacante periode. En in West was ik tijdens de ziekte van ds. Jurgen van der Herik ook betrokken bij het pastoraat en later ook bij een klein stukje van het deelgebied.
In 2014 kwamen de eerste plannen om naar één gemeente toe te werken. Dat ging zeker niet vanzelf en heeft veel mensen inspanning en zorg gegeven. Op 29 november vierden wij de echte start van de PG Drachten als één gemeente zonder wijkgemeenten.
Ik heb ook sterk de pijn gevoeld van de sluiting van de kerkgebouwen. Ik moest de dienst van de sluiting van Arke leiden en dan voel je wat dat met mensen doet. En dat voel ik ook zo bij de sluiting van de Menorah. Mensen voelen zich ontheemd en moeten opnieuw een plek vinden. Ik hoop dat wij met zijn allen ons uiterste best doen elkaar dat thuisgevoel te geven.
Ik heb met veel collega’s in de loop der jaren samen mogen werken. Van de collega’s waar ik mee begon is er nu nog maar één werkzaam in Drachten. De anderen zijn in de loop der jaren vertrokken en ons team werd ook kleiner. De samenwerking werd juist steeds intensiever, omdat er gewerkt werd naar eenheid.
Ik dank al de collega’s met wie ik mocht samenwerken en die mij ook hielpen bij mijn ambtelijk werk in Drachten. Ik wil de huidige collega’s ook alle goeds toewensen voor de toekomst in de PG Drachten. Mijn diepe wens is dat de Protestantse gemeente van Drachten echt één mag zijn en dat iedereen daar een geestelijk thuis kan vinden.
Ik wil alle ambtsdragers, gemeenteleden die ik mocht ontmoeten bedanken.
Ik wens jullie als gemeente Gods zegen toe voor de toekomst.
Ds. Anne Henk Boschma