“Ik ben er en Ik zal er zijn”
Laatste dienst in de ‘Menorah’
Op zondagochtend 27 juni 2021 om half tien werd de laatste dienst gehouden in de ons zo vertrouwde Menorah, één van onze kerken van de PG Drachten, waarin op liturgische wijze afscheid van het gebouw werd genomen. De Menorah was een kerk waar mensen zich thuis voelden, er zijn vele herinneringen aan dit kerkgebouw, aan wat gemeenteleden met elkaar mochten beleven.
Deze dienst was tevens het afscheid van ds. Anne Henk Boschma, die predikant wordt in de kerk van Leeuwarden-Huizum-Oost, en van koster Mieneke Bult, die een jaar geleden alweer met pensioen ging.

De overdenking was naar aanleiding van Exodus 3: de verzen 1 tot 16, waar het gaat over ‘Mozes en de brandende braamstruik’. Ds. Boschma wees erop dat de afgelopen tijd een roerige periode was voor de kerk van Drachten. “Twee kerken werden gesloten, de Arke en nu ook de Menorah. Dat heeft een enorme impact op mensen. De Menorah was eenenvijftig jaar een geestelijk thuis. Eenenvijftig jaar lang was onze kerk een plaats van bezinning en liturgie, van emotie, van beleving van intense momenten. Hier ligt geschiedenis. Vandaag sluiten we op een bepaalde manier een periode af.”
“Misschien kan Mozes’ verhaal ons vandaag inspireren over wat achter ons ligt en wat voor ons ligt.
Toen Mozes bij de brandende braamstruik vroeg: ‘Wie bent u dan?’ antwoordde God: “Ik ben er en Ik zal er zijn”. Hoe zal het straks gaan? Waar zullen we onze plek vinden? God zegt tegen Mozes: ‘Ik zal bij u zijn’. Dat is wat ds. Boschma ons mee wil geven. Zó gaan we de toekomst in.”

Nadat Ds. Boschma de nieuwe, tijdelijke predikant van Wijk Oost, ds. Dieuwke van der Leij, aan de gemeente had voorgesteld en namens de gemeente afscheid had genomen van onze koster Mieneke Bult, werd liturgisch afscheid van de Menorah genomen.
Daarmee in verband stond ds. Boschma een ogenblik letterlijk stil bij bepaalde voorwerpen in de kerk. Hij sprak achtereenvolgens enkele toepasselijke woorden bij het orgel dat eenenvijftig jaar de kerkzang begeleidde; bij de schaal met steentjes, waarin bij elk overlijden een steentje met de naam van de overledene werd gelegd (van binnen toont die schaal twee handen); bij het bijzondere doopvont (met stromend water), “die in het midden van de gemeente staat en hoort te staan; Gods ‘ja’ gaat altijd aan het ’ja’ van mensen vooraf”; bij de paaskaars die licht en warmte verspreidt, de vlam van de hoop, van de opstanding, die altijd in ons midden zal blijven branden; het avondmaalstel, waarmee brood en wijn gedeeld werden (de avondmaalstafel zal in de vernieuwde Zuiderkerk worden geplaatst); het knielbankje waarop bruidsparen voor God door de knieën gingen en zij die belijdenis aflegden, en predikanten en andere ambtsdragers die bevestigd werden; bij de Menorah, de zevenarmige kandelaar, die straks op het liturgisch centrum van de vernieuwde Zuiderkerk een plaats krijgt; de kansel, zoveel jaren de plaats waar het Woord bediend werd; ook deze kansel zal in de Zuiderkerk een plaats krijgen. En last but not least: de kanselbijbel:

Ds. Boschma: “We sluiten de Menorah. Velen voelen verdriet en pijn. Maar laat ons beseffen dat het uiteindelijk niet om het gebouw gaat, maar om de gemeente, het lichaam van Christus.
Op de kansel ligt een bijbel, omdat in onze traditie het Woord centraal staat. De bijbel wordt symbolisch meegeven aan twee gemeenteleden, vader en dochter Dijkstra. De heer Dijkstra was ouderling toen de Menorah eenenvijftig jaar geleden werd geopend, en nu de kerk gesloten wordt is zijn dochter Sietske ouderling. Gods Woord gaat generatie na generatie door!”

De voorzitter van de Protestantse Gemeente te Drachten, Sandra Tromp, sprak tenslotte warme afscheidswoorden tot Ds. Anne Henk Boschma. Hierbij werden hem en zijn vrouw Nienke namens de kerkenraad een boeket bloemen - waarin elke bloem een betekenis had - en een dinertje aangeboden. Namens de gemeenteleden sprak ouderling van dienst Jan van der Leij hen toe en overhandigde hij als herinnering aan zeven jaar Drachten-Oost een kleine Menorah en een ‘update’ voor de al eerder geplande reis naar New York, die door Corona niet door kon gaan.
Koster Mieneke Bult werd nogmaals hartelijk bedankt voor al haar inspanningen voor de Menorah; ook voor haar waren er bloemen en als herinnering een Menorah met ‘koshere’ kaarsjes.

Het was een intense, emotionele dienst, die door velen in de kerk en in de livestream is meebeleefd. En het was goed zo. We zullen allemaal onze weg naar één van onze andere kerkgebouwen van de PGDrachten wel vinden. Want: ook daar zal God bij ons zijn.
Namens de Voorbereidingscommissie,
Coby de Vries