De diaconie op de hei
Zaterdag 30 oktober verzamelden 16 diakenen zich in de Sluisfabriek voor een heuse hei-sessie. Gelukkig, want de regen viel die dag gestaag, werd deze hei-sessie binnen gehouden. In een iconische Drachtster fabriek. Het schijnt dat elke rechtgeaarde Drachtster meteen weet waar we het over hebben als de naam Sluisfabriek valt. We kregen, voordat we de dag echt begonnen, een bevlogen korte uiteenzetting van de geschiedenis van deze fabriek. En de status van deze fabriek in het heden. Verderop kom ik er nog op terug.
Na de koffie heette Ale Groen (vz) ons welkom en droeg hij de leiding van deze dag over aan Ate Klomp. Ate zou ons door deze dag heen loodsen. Waarom waren wij deze dag bijeen? Ons thema was:
Is de Diaconie wel voldoende betrokken bij activiteiten en organisaties die in de Drachtster samenleving diaconaal werk doen?

Kijk, daar kun je het wel even over hebben! Om te weten met wie je deze dag nu aan tafel zit. Want eén diaconie betekent voor sommigen “ik ken je van gezicht en daar houdt het nu nog wel mee op”. Via een heuse Speeddate konden we in tweetallen op een leuke korte manier kennis met elkaar maken. Welke naam hoort bij welk gezicht. Aan de hand van korte vragen kun je snel wat meer over elkaar te weten komen.
Na deze Speedate was het tijd voor het echte werk.

Leidraad van deze dag was de volgende tekst:
‘Jezus trok rond langs alle steden en dorpen, hij gaf er onderricht in de synagogen, verkondigde het goede nieuws over het koninkrijk en genas iedere ziekte en elke kwaal. Toen hij de mensenmenigte zag, voelde hij medelijden met hen, omdat ze er uitgeput en hulpeloos uitzagen, als schapen zonder herder. Hij zei tegen zijn leerlingen: “De oogst is groot, maar er zijn weinig arbeiders. Vraag dus de eigenaar van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen.” ‘
Mocht u de tekst kennen maar geen idee hebben waar deze staat in de bijbel, het komt uit Mattheüs 9: 35 – 38.
In tweetallen hebben we gesproken over wat raakt jou, waar voel jij medelijden/compassie mee. Dichtbij of veraf. Enkele steekwoorden die plenair naar voren kwamen: (kinder)armoede, schulden, mantelzorg, geestelijke nood, vluchtelingen, niet meekunnen doen, eenzaamheid en nog zo veel meer. Want er gebeurt veel om ons heen.
Na de soep, een broodje en een wandeling om en door de fabriek begon het middagprogramma. Plenair hebben we vier thema’s/aandachtsgebieden gekozen:
Armoede, Kinderen, Mantelzorg en Mensen die tussen wal en schip vallen.
In groepjes hebben we elk een thema besproken en in drie vragen een aanzet gegeven hoe we als diaconie deze aandachtsgebieden aan kunnen vliegen. Welke begin stappen moeten er als eerste gezet worden, wie zijn onze bondgenoten (zoals Schuldhulpmaatje, Voedselbank etc.) en last but not least, kost het geld? Aan de hand van deze stappen en vragen hebben we een aanzet gemaakt om het de komende maanden verder uit te diepen. Wij komen daar zeker bij u op terug!
En dan hoor ik u denken dat zijn mooie aandachtsgebieden daar wil ik graag mijn steentje aan bijdragen. Dat mag! Als u ons als diaconie wil ondersteunen in raad en daad. Schiet dan een diaken aan! U bent meer dan welkom. Onze naaste (in nood) is de verantwoordelijkheid van heel de gemeente.

Nu nog even over de Sluisfabriek. De geschiedenis van de Sluisfabriek vond ik wel metaforisch ten op zicht van de kerk. Eens bruiste deze fabriek door noeste arbeid werd er met de handen ambachtelijk gewerkt. Vast onder een bezielende leiding van een directie. Helaas kwam er de klad in. De fabriek ging failliet en het pand stond, op wat oude glorie na leeg en verstofte. Totdat er iemand er opnieuw heil in zag. De deuren gingen weer open. Hier en daar werd spinrag verwijderd en begonnen er weer ideeën te bruisen. Anderen werden enthousiast gemaakt en wilden de schouders er onderzetten. En nu…. De fabriek bruist weer. Wel anders dan voorheen. Maar er wordt weer met de handen gewerkt, ambachten herleven. Er wordt weer geld verdiend. En…ook voor de kinderen is er ruimte. Ze worden weer enthousiast gemaakt in wat dingen met je handen maken inhoud en hoe mooi dat eigenlijk is.
De zaterdag dat wij er waren was er een aan- en afloop van mensen. Er waren verschillende activiteiten naast onze Hei-sessie. En als ik bedenk waar de Sluisfabriek staat. Hebben al deze mensen er wel even de moeite voor genomen. De fabriek staat nu niet bepaald naast de deur. En als deze fabriek weer leeft, geeft ons dat toch ook zeker moed als het om de kerk gaat…
Namens het College van Diakenen
Arjan Boven