Dinsdagmiddag 4 juni jl. houden wij voor de derde keer met vierentwintig deelnemers gezellig onze Kerkentocht onder leiding van de boeiend vertellende veelweter emeritus dominee Jan Bolt, nu naar Oldeberkoop en Wijnjewoude. Wel dreigde ons aan het slot wat ook de dwaze maagden overkwam. Na hernieuwde of eerste kennismaking krijgen de chauffeurs de routebeschrijving.

Als iedereen een plekje heeft gevonden in de auto’s rijden we rechtstreeks naar Oldeberkoop. Hoewel het wat druilerig is, kunnen we toch eerst rustig rond de oude Bonefatiuskerk wandelen.

Jan wijst ons op de verschillende bouwstijlen en vertelt dat men tegenwoordig bij een restauratie eerbied heeft voor eerdere aanpassingen. Misschien zijn de binnenmuren van hun kalklaag ontdaan, hetgeen zeker niet oorspronkelijk is. Op die witte kalklaag werden in de katholieke tijd fresco’s aangebracht. Dat is bijvoorbeeld nog te zien in de kerk van Britsum, die daarmee het NPO-journaal haalden. Verder is nog goed te zien dat de kerk van oorsprong voor de rooms-katholieke eredienst was. Een bijzonderheid in de kerk is, dat bij de restauratie in 1964 knielbanken zijn geplaatst, zoals de gewoonte is in rooms-katholieke kerkgebouwen. Naast Oldeberkoop zijn er in Nederland nog enkele andere protestantse kerken waar dat het geval is, vertelt Jan. Ooit heeft wijlen professor S. Krikke, lid van de zeer vrijzinnige Zwinglibond, ervoor gezorgd dat dit gebruik in Oldeberkoop werd ingevoerd. Bijzonder is dat onze mede-kerkentochtgenoot Marius Krikke als familielid dit verhaal bevestigt.

De banken zijn voorzien van symbolen, zoals levensboom en de slang die in zijn eigen staart bijt.

Er is veel te vertellen, maar ik let op de tijd en maan tot spoedig vertrek. We rijden langs de wandelgebieden Dellebuursterheide en Diaconieveen, langs het schilderachtige sluisje in de Tsjonger en dan een poosje door de vallei. Na Donkerbroek volgt een voor de meesten weinig bekende route tot Waskemeer. Op de Biskopswei - waar ooit Bommen Berend werd tegengehouden - kijken we naar enkele pingo ruïnes, meertjes ontstaan in de ijstijd. Dan staan we voor het kerkje van Duurswoude, maar kunnen er niet in, paniek ! Gelukkig weet ik na wat heen en weer gebel de beheerder te bereiken, die prompt zijn dorpelwachter stuurt met de sleutel. Bijzonder aan dit kerkje is het huisje bij de ingang van het kerkhof: voor de dominee van elders om te overnachten. Waarom er geen haan, maar een gouden paard op de torenspits prijkt blijft een raadsel. Over het interieur kan Jan wat kort zijn, hij wijst op het mooie orgel en op een ornament (twee zonnen met hun stralen, een grote en een kleine) onder de lezenaar. Na mijn gespeelde wrange - vanwege de paniek - dankwoorden aan iedereen, rijden we tenslotte een kilometer terug naar De Stripe voor koffie of thee met overheerlijk gebak, lekker op het terras buiten. Het is ons dus zo goed bevallen dat we Deo Volente volgend jaar om deze tijd weer een kerkentocht maken. Wees er dan vroeg bij, want de gratis plaatsen zijn snel “uitverkocht” en de belangstelling is stijgend.

Fokke Wijngaarden, mede namens ds Jan Bolt,
juni 2024