Toen ik een klein meisje was, namen mijn ouders mij elke week naar de kerk. Ik begreep er niet altijd veel van. Toch voelde ik wel dat wat daar gebeurde belangrijk was. Op een dag nam ik me dan ook voor om goed naar de dominee te luisteren. Hij vertelde over een adelaar. De adelaar had een klein adelaartje in zijn nest, die hij er zo uit gooide. Dat moest spannend geweest zijn! Trots op mijn goede luistergedrag deed ik het fladderende beestje na. Met een groot pak ergernis maanden de mensen naast me mij tot stilte. Beteuterd probeerde ik weer stil te zitten.

Kinderen krijgen soms meer mee van een dienst dan we denken. Vaak ook op een andere manier dan we verwachten. Kinderen hebben een nieuwsgierigheid, verwondering en verbeelding waar volwassenen wat van kunnen leren. Daarom hebben we elkaar nodig in de kerk. Week in, week uit. Dat zelfde geldt andere leeftijdsgroepen. Tieners hebben vaak een sterk rechtvaardigheidsgevoel. Jongeren zijn ruimdenkend en energiek. Volwassenen zijn nuchter, realistisch en weten wat er nodig is. Ouderen zijn mild en wijs. We hebben elkaar nodig om God steeds verder te leren kennen in de volheid van Zijn liefde (Ef. 3:18).

Van de week las ik Zacharia 8. In dit gedeelte doet God een belofte over Jeruzalem. Het zal weer een stad van vrede en waarheid worden na de ballingschap. De profeet schetst een beeld van de pleinen in de stad. Oude mannen en vrouwen zullen op de pleinen zitten, ieder met zijn stok in de hand vanwege de hoge leeftijd. De pleinen zullen vol zijn met jongens en meisjes die daarop spelen. Wat een prachtig beeld, ook voor de kerk. Het is ook een bemoedigend beeld: warm, vreugdevol, levendig. De profeet roept Israël dan ook op: “God zal u verlossen en u zult een zegen worden. Wees niet bang, vat moed!”

Het plein in Jeruzalem als beeld voor de gemeente. Waar jong en oud in veiligheid en vrede samenkomt. Waar jong speelt, waar oud geniet. Dat verlangen heb ik ook voor de gemeente. En voor God is niets te wonderlijk. Wanneer we onze gemeente bij God in gebed brengen, dan wil Hij ook ons tot zegen maken. Stapje voor stapje mogen we dan zelf ook pleintegels schoon bezemen, nieuwe pleintegels toevoegen, stoepkrijt kopen voor de kinderen en een parasol voor de ouderen. Het stapje dat we nu willen zetten is richting de (jonge) gezinnen.

Stelt u zich eens zo’n plein voor. En denk dan eens aan de gemeente. Wat komt er in u op? Ik ben ervan overtuigd dat er al kostbare pleintegels liggen in de kerk. Dingen waar u blij van wordt. Die behouden we graag. Misschien leeft er in u ook wel een verlangen of idee voor een nieuwe pleintegel. Uw ervaringen en ideeën zijn meer dan welkom. U kunt deze invullen in de enquête die op zondag 10 april is uitgedeeld in de Oase. Bij de keuken staat een doos waar nog papieren versies liggen en waar u uw ingevulde versie kunt inleveren. U kunt ook bij een online versie van de enquête komen door de QR-code te scannen of deze link te gebruiken: https://forms.gle/ZykhjgweJEJUh1wG8  Voel je vrij de enquête in te vullen als je vooral naar een andere vierplek gaat. Het helpt ons als taakgroep enorm om een goed beeld te krijgen.

Veel plezier met invullen en alvast hartelijk dank!

Hartelijke groet namens de taakgroep vieren Oase,
Lydia de Kok