2021-04-02 Door de ogen van de tijdelijke voorzitter

De Protestantse Gemeente te Drachten heeft een stevig fundament dat lang geleden is gelegd. We spreken over 2014. We willen heel graag één gemeente zijn voor iedereen. Op die basis hebben we besloten verder te gaan. Minder in aparte kamers in het huis en méér in een gezamenlijke leefruimte.

Dat is wennen, voor ons allemaal, dat is het huis opnieuw inrichten. Nieuwe terminologie is nodig, we hebben het bij voorbeeld niet meer over wijken. Daar waar predikanten werken in die ene gemeente zijn er deelgebieden. Maar het geheel is meer dan de delen. Zodra we gemeentebreed met elkaar gaan samenwerken geeft dat nieuwe effecten en kunnen we meer bereiken dan in de vroegere aparte delen.

Nieuwe mensen dus in de kerkenraad. We hebben een Grote Kerkenraad, dat zijn alle ambtsdragers bij elkaar en een Kleine Kerkenraad, die op dit moment gevormd wordt door zo’n 20 personen. Vooral met die kleine kerkenraad zijn we druk doende om nieuwe werkafspraken te maken met elkaar, hoe willen we met elkaar omgaan wanneer we werken aan en in en met onze Protestantse Gemeente te Drachten? Hoe spreken we de gescheiden verantwoordelijkheden duidelijk af?

De piketpaaltjes zijn geslagen in mei 2014. De bouwtekening is in 2019 vastgesteld, de start van de opbouw van ons nieuwe model-huis vierden we op 29 november 2020 en daarna gingen we aan het werk met de inrichting. Er is niets mis met de theorie van die bouwtekening maar waar staan wij in de praktijk? Wat willen we, wat verwachten we van elkaar. Zijn we strak of flexibel? En gelooft u me, dat kun je niet in 5 minuten glashelder formuleren. Kortom, in het moderamen ontstond de behoefte aan een zogenoemde "hei-sessie", een dag waarop we alle tijd zouden hebben om te brainstormen over wát we willen en hóe we de wegen met z'n allen kunnen belopen.

En om in de metafoor van het nieuwe huis te blijven, we hebben de meubels: de kerkenraden, groot en klein, en de werkgroepen, maar we moeten nog verder inrichten, we moeten het nog praktisch uitvoerbaar maken. Als moderamen hebben we afgelopen zaterdag de tijd genomen om te "harsenskrabje". Op het moment dat dit stukje wordt geschreven liggen de vellen van de flap-over uitgespreid om te inspireren. We gingen met een voldaan gevoel weer naar huis maar ook met de afspraak op zak dat één heisessie niet voldoende was, dat we er dus nog een zaterdag tegenaan gooien.

Er staat van alles op papier. Heel veel zelfs. Maar dat is allemaal nog theorie. We kennen alleen de oude praktijk die we niet langer wilden, namelijk die van vier wijken. De nieuwe praktijk moet nog ontstaan en dan is dat wat op papier staat soms minder duidelijk dan je zou willen. Een zoektocht dus. Niet alleen in de kerkenraden maar ook in de werkgroepen. Dat is nu eenmaal inherent aan een nieuwe structuur en het is goed om daarover met elkaar te praten, om te merken hoe verschillend we daarin kunnen staan terwijl we toch hetzelfde willen en in dezelfde omgeving verkeren. Tijdens onze bijeenkomst werd deze verschillen herkenbaar onder woorden gebracht met een persoonlijk voorbeeld: je hebt dezelfde ouders, je groeit op in één gezin en toch blijkt als je jaren later terugkijkt dat je de opvoeding als heel verschillend hebt ervaren. Je hebt de genen van één ouderpaar, je deelt het zelfde milieu en toch blijk je daarover nogal uiteenlopende gevoelens, ervaringen en overtuigingen te hebben. Dat speelt ook in ons kerkelijk milieu. En daar is niets mis mee…

We zijn één grote gemeente, één lichaam, en samen zijn we ambtsdragers van de Heer. Het is Zijn gemeente. Met z'n allen, niet alleen zij die officieel zijn bevestigd zijn, maar wij allemaal. Tja, en bij het uitvoeren van die opdracht hebben we afspraken nodig maar ook een grote portie onderling vertrouwen. En daar werken we aan!

Met een hartelijke groet vanuit het moderamen, in liefde aan u doorgegeven,

Jurgen van den Herik

Door de ogen van de tijdelijke voorzitter
What’s in a name? Shakespeare was een wijs man. Voor Julliët maakt het niet uit hoe Romeo heet, maar hoe Romeo is. Helemaal waar. En toch is het van belang om onze naam goed uit te spreken en op te schrijven. Wij heten officieel: “Protestantse Gemeente te Drachten”. Dat “te” hoort er wezenlijk bij. Iemand wees me op een omissie mijnerzijds omdat ik in een van mijn vorige stukjes wat al te snel de afkorting PGD had uitgeschreven als “Protestantse Gemeente Drachten”. Dat is inderdaad onjuist. Overigens, wat PGD en PKN betreft, geldt de afspraak dat we de landelijke kerk waarvan we als gemeente deel uitmaken niet gaan aanduiden met een afkorting: PKN. De naam van de kerk moet altijd voluit worden geschreven: “Protestantse Kerk in Nederland”. Is dit van belang? Jazeker. Er is namelijk geen Nederlandse vorm van Protestants kerk-zijn. Er is wel een plek waar de Protestantse Kerk ook is, namelijk: in Nederland. Op dezelfde wijze is er geen “Drachtster variant” van een Protestantse Gemeente. Drachten is niet de vorm van de gemeente, of de signatuur ervan, nee, het duidt de plek aan waar één van de Protestantse Gemeenten zich bevindt: te Drachten namelijk. Zo heb je een zelfde Protestantse Gemeente te Ureterp, of te Heerenveen. Is dit nu allemaal erg belangrijk? Ja dat is het. Want met het op de juiste wijze benoemen van onze gemeente geven we te kennen dat we als plaatselijke gemeente niet op zichzelf staan maar onderdeel zijn van: een kerk! De Protestantse Kerk in Nederland. Zelf hecht ik daaraan. Ik heb destijds gestudeerd aan de Theologische Hogeschool van de Gereformeerde Kerken in Nederland. Die stond in Kampen. Maar als studenten ontdekten we al snel: de theologie van die Gereformeerde Kerken was, eigenlijk reeds na Geelkerken, in 1926, en zéker na 1969/1970 zozeer een soort provincie binnen de theologie aan de kerkelijke opleidingen van de rijksuniversiteiten, waar de Nederlandse Hervormde Kerk zijn predikanten opleidde, dat bij ons reeds als student het verlangen groeide om op te kunnen gaan in die brede en ruime denkkaders van Hervormde signatuur. Dat heeft van ongeveer 1980, toen ik studeerde, geduurd tot 2004. En ik voel me er als predikant wel bij, bij de ruimte van de landelijke kerk waar plek is voor vele aanvaardbare uiteenlopende wijzen van geloven en beleven. Binnen één kerk! Een groot goed. Daarom is het van belang om de naam goed te schrijven en uit te spreken: “Protestantse Gemeente te Drachten”. Zo heten we. En ik hoop dat we onze naam eer aandoen en blijven aandoen.

Die gemeente heeft ook een kerkenraad in wording. Destijds is de Algemene Kerkenraad opgeheven, evenals de wijkkerkenraden. Die wijkkerenraden waren te vergelijken met wat nu “werkgroepen” is gaan heten. In Drachten hebben de wijkkerkenraden en de Algemene Kerkenraad samen met u als gemeenteleden ervoor gekozen om verder te gaan als één gemeente. Binnen die ene gemeente kun je volgens de landelijke Kerkorde een keuze maken uit drie varianten. Een gemeente met een kerkenraad; een gemeente met een kerkenraad en werkgroepen; of -en die variant is hier gekozen: een gemeente met een kerkenraad én een breed moderamen (ook wel genoemd: kleine kerkenraad) én werkgroepen. Dat laatste model heeft een aantal kerkordelijke voorwaarden. Daarbij dient de kerkenraad een aantal verantwoordelijkheden te delegeren aan een breed moderamen, Kleine Kerkenraad genoemd. De belangrijkste verantwoordelijkheid is wel het instellen van “Werkgroepen”, het benoemen van de leden daarvan en het vaststellen van de opdracht, of de instructie, van zo’n werkgroep en wanneer dat gewenst is, ook het opheffen ervan. U begrijpt dat, om onduidelijkheid te vermijden, het van belang is dat kort, bondig, helder en begrijpelijk vastgelegd wordt hoe de verantwoordelijkheden die er verder nog zijn worden verdeeld tussen Grote Kerkenraad en Kleine Kerkenraad. Dat is van belang omdat de Kleine Kerkenraad daarmee eigen bevoegdheden krijgt, naast die van het werken met Werkgroepen. Aan dat document, Plaatselijke Regeling genoemd, wordt nu gewerkt. Als dat klaar is moet de gemeente daarmee instemmen. Dat is niet zomaar op een namiddag gefikst. Vervolgens gaat het naar de landelijke kerk, in dit verband is dat de classis Friesland, die ernaar kijkt of het duidelijk is en of het allemaal binnen de Kerkorde van de Protestantse Kerk in Nederland past. Want je kunt wel van alles willen vastleggen, maar de Kerkorde is altijd “sterker” dan de Plaatselijke Regeling. U hoort er over een poosje vast meer over.

Verder houdt de kerkenraad zich veel en vaak bezig met een lastige puzzel: hoe gaan we in onze kerkgebouwen om met maatregelen die het risico van een virus-uitbraak moeten beperken, maar waarbij er liefst ook een vorm van gemeente-zijn in leven moet blijven. U begrijpt wellicht dat ook dat heel wat discussie en gespreksstof oplevert. Voor de een is het allemaal te streng, en voor de ander is het niet streng genoeg, of te weinig solidair met de samenleving. Aangezien dat een soort “dagkoersen” zijn is het telkens weer anders. Daarom kan ik in deze stukjes ook niet aangeven wat de regels zijn, want nadat ik schrijf is er steeds wel weer een vergadering waarop de dingen opnieuw worden bekeken. Op dit moment mag er weer worden gezongen in de kerkdienst: maximaal vier zangers, maar die moeten dan wel drie meter afstand van elkaar houden en vijf meter van andere aanwezigen in de richting waarvan ze zingen. U begrijpt: het is lastig puzzelen allemaal. Maar de kerkenraad doet zijn best.

Het is bijna Pasen. Dan vieren we dat Jezus Messias zijn leven heeft willen geven, zodat wij op leven en dood verbonden zijn met de vrede van het volk Israël. Ik wens u daarom ook heel veel troost en moed toe in deze verwarrende tijd. En licht. Dat ons aanstoot in de morgen. Voortijdig licht waarin wij... stáán!
Ds. Jurgen van den Herik

Door de ogen van de tijdelijke voorzitter
Op de laatstgehouden kerkenraadsvergadering, die van 22 februari heeft de kerkenraad besloten om een aantal diensten te laten doorgaan naast de dienst op zondag. Dat betreft biddag en de diensten van de Stille Week. Als u dit leest is er echter een extra -ingelaste- kerkenraadsvergadering geweest. Daarin is gekeken naar de situatie in de landelijke kerk, en vandaar naar de Protestantse Gemeente Drachten. De landelijke kerk heeft namelijk afgelopen donderdag 25 februari versoepelingen afgekondigd. Er zou, zo luidt het advies, door een paar mensen weer gezongen mogen worden in de vieringen op zondag. Ook zou er weer muziek gemaakt mogen worden. Dat biedt weer meer mogelijkheden. De kerkenraad gaat er een besluit over nemen. Dat geldt eveneens ten aanzien van de vraag of de kerk weer open kan voor koffie-ochtenden, gespreksgroepen en vergaderingen. Of dat zo is weet ik niet, want ik schrijf dit op zondagavond en de kerkenraad vergadert vooralsnog aanstaande dinsdagavond 2 maart. Ik durf het ook niet te voorspellen hoe het er allemaal uit komt te zien. Maar ik zou zeggen: houd vooral de weekbrieven die er in de deelgebieden worden gemaakt in de gaten. En uiteraard onze website: www.pgdrachten.nl

De veertigdagentijd is begonnen. Vanouds was de veertigdagentijd iets anders dan de -latere- Lijdenstijd. De Lijdenstijd was meer een Protestantse ontwikkeling en ontstond rond de zogenaamde “lijdensprediking”. Vaak werden dan de zeven kruiswoorden bepreekt. In alle sombere en zwarte tonen die je bedenken kon. Daarom omvatte de Lijdenstijd zeven weken en zou de eerste zondag van de Lijdenstijd dit jaar vallen op: 14 februari jl. Maar in onze gemeente spreken we inmiddels van veertigdagentijd, en dat is meer klassiek. Van voor de Reformatie al dus. Daarin werd veertig dagen gevast. De veertigdagentijd duurt vanaf Aswoensdag tot Palmzondag, de zondag waarmee de “Stille Week” begint. Geen zeven, maar zeseneenhalve week. De eerste zondag van de veertigdagentijd viel dus dit jaar een week later, op 24 februari. Dat zijn vervolgens geen veertig, maar zesenveertig dagen maar dat komt omdat er op de tussenliggende zes zondagen niet werd gevast. Dus als je die eraf trekt komt je toch echt op veertig. In de gereformeerde lijdensprediking richtte men zich zoals gezegd op zeven kruiswoorden. Hoe komt men aan zeven? Wel, eenvoudig: je neemt alle kruiswoorden uit de vier evangeliën, zet die onder elkaar en dan schrap je de dubbele en voila: je houdt er dan zeven over. Die zijn dan aanleiding om te preken over de doemwaardigheid en zondigheid van de mensheid, waarvoor Jezus zwaar moest lijden. Hem aangedaan door God de Vader. En naar dat lijden van de Zoon moest je dan kijken om te beseffen hoe zwaar dat lijden was, omdat dat een indicatie was van hoe zondig jij als mens wel moest zijn. De veertigdagentijd gaat echter veel meer over ons zelf. En niet over de straf van God, gelegd op zijn Zoon, maar over de inzet van God voor mensen. Over de weg door de woestijn van de verslaving naar de vrijheid. Van het donker naar het licht, van de dood naar het leven. De veertigdagentijd gaat ook veel meer over Israël, en over de weg van het volk Israël. Afgelopen zondag legde de voorganger in de dienst, ds Anne Henk Boschma, op een indrukwekkende manier uit dat Jezus niet voor ons leed, of in onze plaats, maar dat Jezus leed aan onrecht, en dat wij in Zijn strijd tegen onrecht betrókken worden, met Hem dus, dat wij als het ware “gevorderd” worden om Zijn kruis te helpen dragen, zoals Simon van Cyrene. Zodat Jezus Messias en wij samen ons leven richten op het wrede lot van de verdrukten en de geknechten. De vervolgden en de vluchtelingen. Navolging dus, en geen toeschouwen. Zoals Bonhoeffer de woorden van het evangelie niet anders kon -en wilde- lezen dan in praktisch(!) verzet tegen de Nazi’s, metterdaad, omdat zij zoveel leed, ellende en dood onder Joden, homoseksuelen en zigeuners teweegbrachten. Je krijgt het kruis op je gelegd. En je tilt er zwaar aan. Aan dat waar Jezus zwaar aan getild heeft. Met het oog op wat de engelen bij zijn geboorte luidop durfden zingen: vrede op aarde.
Ik wens u veel verdieping en saamhorigheid in deze veertigdagentijd!
Shalom!
Jurgen van den Herik
tijdelijk voorzitter kerkenraad

Door de ogen van de tijdelijke voorzitter
Als u dit leest is de eerste vergadering van de kerkenraad van de Protestantse Gemeente Drachten inmiddels achter de rug: maandagavond 15 februari j.l. Uiteraard kan ik u niets uit die vergadering vertellen want ik schrijf dit op zondagavond 14 februari. Er zijn wel ontwikkelingen die ik zie, door de ogen van de voorzitter dus, en daarvan wil ik u wel deel maken.
Model PR1
Zelf ben ik blij dat er na een lange lange periode nu één Protestantse Gemeente Drachten is ontstaan en wel in een specifieke vorm: Gemeente zonder wijkkerkenraden en met werkgroepen. De Protestantse Kerk Nederland heeft een aantal vormen van Gemeente-zijn, en die worden vastgelegd in modellen. Het eerste model heet “PR1”. Dat betekent: Plaatselijke Regeling model 1. En zo hebben wij dat dus. Het is een regeling waarbij de gemeente met één kerkenraad werkt en dan niet met wijkkerkenraden maar met werkgroepen. Op zich is dat nog wennen. Het staat allemaal op papier maar zit uiteraard nog niet “tussen de oren”. Soms lees ik wijkbrieven en dan vraag ik me weleens af: als er in zo’n weekbrief wordt gesproken over “ons”, en “onze predikant(en)” of: “onze gemeenteleden”, welke “ons” zijn dat dan? Die van West, of van Noord? Of zijn het álle gemeenteleden van Drachten. Want zo is het misschien nog niet maar zo moet het wel zo snel mogelijk worden. Dus als u iets schrijft, waar dan ook, denk dan bij het gebruik van het woordje “ons” en “onze” aan héél Drachten!
Kapelgemeente
Op dit moment wordt onze PGD en de Kapelgemeente gesplitst. Dat is niet op grond van een conflict, integendeel. Er zijn andere argumenten die tot dat besluit hebben geleid: de PGD wilde niet verder met een Algemene Kerkenraad, en dat zou verplicht zijn geweest als de Kapelgemeente erbij zou zijn gebleven. En de Kapelgemeente zocht samenwerking met een andere Hervormde Gemeente en dat gaat wat soepeler los van de PGD. Binnenkort komt er een verklaring in de lokale krant. Weet dan dat het geen ruzie betreft maar een in harmonie en met wederzijds begrip genomen besluit.
Menorah
Alweer geruime tijd geleden bent u op een wijkavond in de Oase uitgenodigd om te worden bijgepraat over de verkoop van een aantal van onze kerkgebouwen, te weten De Arke en De Menorah. De Arke is inmiddels verkocht en de verkoop van de Menorah lijkt aanstaande. Er ligt een duidelijk plan om de verkoop vorm te geven en de kerkenraad zal zich over dat plan buigen. Niet om te besluiten al of niet te verkopen want dat besluit bestaat al langer, maar om te bezien hoe de uitvoering nu gaat worden. U hoort daar binnenkort vast meer over.
De Grote Kerk
De Grote kerk is nu een werkgroep en behoort als zodanig tot de kerkenraad. De heer Jan van der Leij is de voorzitter van die werkgroep. De komende tijd zal de PGD zich dan ook buigen over een goede positionering van de Grote Kerk. Wat daar de afgelopen jaren is gegroeid en met zorg en acribie (mooi woord he?) is neergezet, is zo uniek voor Drachten! Het is een afgewogen mix van moderne, kritische, theologie, gevat in klassieke liturgie. Maar dat is wat de zondag betreft. De Grote Kerk vervult ook een belangrijke culturele en maatschappelijke functie in Drachten, en nu het Karmelklooster is verkocht komt het alleen maar méér aan op de initiatieven vanuit de Grote Kerk. De Grote Kerk vertegenwoordigt dus een vorm van gemeente-zijn die typisch is voor... de Grote Kerk. Onze opgave is het dus om met zulke waardevolle elementen om te gaan: hoe positioneren we de Grote Kerk in het geheel van de PGD, en tegelijk: hoe houden we dat wat de Grote Kerk inmiddels kan en doet, zoveel mogelijk intact en heel. Het inpassen in het geheel is lastig en zal wat tijd vergen. Het niet intact laten en niet heel houden is echter in no-time gebeurd, en dat gaan we daarom voorkomen.
Meerjarenbegroting
Al een aantal jaren stelt de kerkenraad de eis aan het CvK (College van Kerkrentmeesters) om te komen met een sluitende begroting. Het CvK geeft al een aantal jaren aan dat dat niet lukt. Het lukt niet om een begroting te bewerkstelligen zonder rode cijfers onder de streep. Telkens wordt dat “opgelost” door in te teren op het vermogen maar dat kan niet jaar in jaar uit zo doorgaan. Daarom komt CvK met een meerjarenbegroting en moet de kerk van Drachten ernstig de tering naar de nering gaan zetten. We zullen minder moeten uitgeven. Dat betekent dat er -zodra een predikantsplaats vrij valt, door vertrek of emeritaat- die predikantsplaats niet meer opgevuld kan worden. Het is dus van belang om de komende tijd na te denken over hoe het werk (dat wat er per se gebeuren moet) kan worden gedaan met bijvoorbeeld drie fulltime predikanten, in plaats van vier, en een parttimer en een kerkelijk werker. En hoe een aantal jaren daarna het werk gedaan kan worden met nog een predikant minder, bijvoorbeeld. Laten we daar nu alvast over nadenken. Dan voorkomen we dat op het moment dat er iemand vertrekt er een soort van paniek ontstaat: “Oh, oh, en nu? Nu hebben we plotseling een vacature en hoe moet dat nu verder?” Het is veel beter om dat al lang bedacht te hebben. Want gaat er iemand weg dan hebben we geen vacature maar een goed plan bedacht. Een plan om het werk te kunnen doen dat bij de formatie past, en niet andersom. Zo gaan we aan de slag. We? Dat zijn wij natuurlijk allemaal, als leden van de Protestantse Gemeente Drachten.

Ondertussen zijn we blij dat er aan ziek-zijn van onze predikanten een einde komt. Ds. Van den Herik, die al heel lang kampt met ziek-zijn is weer aan de slag. Het gips van de laatste operatie mag er aanstaande maandag af, en ds. Boschma is geopereerd in het UMCG en voelt zich weer helemaal fit. Kijk, dat zijn mooie berichten. We zijn hard aan het werk, dat merkt u. Er worden kerkdiensten gemaakt, vanuit de Oase, technisch gezien wordt dat steeds beter en ook de inhoud heeft onze permanente aandacht. Predikanten en kerkelijk werker doen uitvaarten en pastoraat. Er wordt vergaderd en beleid ontwikkeld. Er komen meer momenten om elkaar te bemoedigen en te inspireren, online weliswaar maar dat kan even niet anders, op woensdagavond bijvoorbeeld. En mocht u willen bijdragen om onze gemeente een gemeente te maken die er wezen mag, schroom dan niet. Alle talenten en talentjes zijn welkom! De mensen die nu het werk doen zijn stuk voor stuk hartstikke leuke mensen (ik heb het niet over mezelf hoor!) om mee samen te werken.
Tot over twee weken!
Jurgen van den Herik

Het virus
Wanneer u dit leest is de persconferentie van de regering er geweest en heeft onze Werkgroep Exit Lockdown gewerkt aan een advies voor onze gemeente. Ik schrijf dit op zondagavond, 31 januari. U leest dit vanaf donderdag. Ik heb geen glazen bol, maar verwacht weinig of misschien wel geen versoepelingen voor de kerken. Dat is wel heel jammer want op deze manier moeten we het met uitsluitend online vieringen doen. Ik hoor echter ook van collega’s elders dat ze er inmiddels wat anders mee omgaan. Niet meer vanuit teleurstelling dat het online moet, maar vanuit de vraag: welke kansen biedt het? Worden er ook mensen bereikt die zondags niet in de kerk kwamen en ook niet zullen komen? Moet er dan wat veranderen aan de onlinediensten, om méér te bereiken? Is het een kans in plaats van een noodgreep? Als er weer kerkdiensten mogelijk zijn, zullen we dan ook maar online actief blijven?
De kerkenraad
Het moderamen zou aanstaande maandag vergaderen, maar de moeder van Sandra Tromp, onze aanstaande voorzitter is helaas plotseling overleden. We stellen de moderamenvergadering een week uit en wensen Sandra veel sterkte en liefs nu ze afscheid moet nemen van haar moeder. We gaan nu zo snel het ons maar lukt een kerkenraadsvergadering beleggen. Dat zal vanwege Covid-19 via Google Meet moeten, maar laten we daar maar aan wennen, want dat zal misschien nog wel een tijdje het geval zijn.
Bereikbaarheid
Soms horen we dat de kerkenraad zo onbereikbaar lijkt. Dat lijkt maar zo. De kerkenraad is net zo bereikbaar als voor de reorganisatie, er is namelijk een emailadres van de kerkenraad. Dat staat in elke Geandewei, maar ik zet het hier ook even neer, E: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken. .Gebruik uitsluitend dit adres. Dat werkt het snelst. Want als u naar verschillende moderamenleden mails zou sturen dan duurt het langer voordat alle moderamenleden die gezien of gelezen hebben.
Donut
Vorige keer noemde ik de donut. De gemeente als een donut. Een donut heeft in het midden een gat. In het midden is het leeg. Dat is het ideaal van een kerkelijke gemeente. In het midden de kerkenraad die... zo min mogelijk en liefst géén leiding geeft. Een kerkenraad die leiding naar zich toe trekt zorgt er namelijk voor dat gemeenteleden, in werk- of taakgroepen bijvoorbeeld, niet steeds meer denken aan het geheel, maar aan hun eigen context, omdat het besturen van het geheel wel door de kerkenraad gedaan zal worden, die dan ook alle conflicten wel zal beslechten. Daarom is het verstandig als een kerkenraad de verantwoordelijkheid voor de gang van zaken in de gemeente als geheel zoveel mogelijk laat bij de gemeenteleden zelf. Dat maakt een gemeente sterk, en opgewassen tegen gebeurtenissen of processen die de zaak uiteen zouden kunnen drijven, en die geen kans maken als iedereen doet wat Paulus niet voor niets zegt: “een ieder lette niet slechts op het eigenbelang”. En: “zoek niet het eigenbelang, maar zoek de zaak van Christus.” Bijbelse aanbevelingen van een apostel die door schade en schande tot dit inzicht lijkt gekomen. Vandaar de gemeente als donut. In een gemeente zou een leidend gremium moeten zijn die zo min mogelijk, en liefst géén, leiding neemt. Ondertussen wordt er bepaald niet stil gezeten. Er wordt gewerkt aan de begroting. Er zijn meer mensen beschikbaar vanuit de werkgroepen, zoals die van De Grote Kerk. Er worden diensten voorbereid en gehouden en uitgezonden. Pastoraat gaat door, ondanks Corona. Jeugdwerk zit niet stil. Kortom, er is ondanks alles genoeg in beweging.
Kerkbalans
En er is de actie Kerkbalans. De kunst is het om de bedenken: als straks de kerken weer meer open kunnen, en we daar weer van alles zouden willen doen en meemaken, is daar dan voldoende geld voor? Want het misverstand zou kunnen ontstaan dat de kerk in deze tijden van lockdown niet zoveel geld nodig heeft als een kerk in vol bedrijf. Je hoeft ze niet warm te stoken bijvoorbeeld. En minder gastpredikanten in te huren. Maar het tegendeel is toch echt het geval. Als we de kerk straks weer in vol bedrijf willen hebben moeten we nu juist niet verzaken om dat mogelijk te blijven maken. Geef alstublieft voor dat wat u en ons allemaal lief is. Neem de moeite om uw toezegging te doen. We beloven u dat de kerkenraad er uiterst zorgvuldig mee zal omgaan.
Tot over twee weken!
Jurgen van den Herik

Door de ogen van de tijdelijke voorzitter
Een spiksplinternieuwe Gemeente
Onze nieuwe gemeente is er nu alweer ruim een maand. Wat hadden we graag heuglijk begonnen met een eerste vergadering van de nieuwe kerkenraad. Maar coronamaatregelen verhinderen dat. Sommige mensen vragen zich af of het wel echt een nieuwe gemeente is, is niet alles zo’n beetje hetzelfde gebleven? Maar dat is het wel degelijk. Waar eerst namelijk vier wijkgemeenten waren, met elk een afvaardiging naar de classicale vergadering, en een of meer eigen wijkpredikanten in een eigen kerkenraad, is er nu één gemeente. Met één kerkenraad. De wijkkerkenraden zijn opgeheven. De Algemene Kerkenraad, die verplicht is bij meerdere wijkkerkenraden, is eveneens opgeheven. De leiding van de gemeente, door die ene kerkenraad, is eenvoudiger en makkelijker inzichtelijk te maken. Wat is daarvoor nodig?

De Windroos en de Donut
Ik kan u dat het beste uitleggen door u te vragen of een windroos bij u bekend is. Daar worden de windrichtingen aangegeven: Noord, Oost, Zuid en West. Het bijzondere met windrichtingen is, dat de aanduiding niet weergeeft waar de wind héén waait, maar waar de wind vandáán komt! In een windroos waaien de winden dus niet alle kanten op, maar naar het midden toe, naar het hart. Dat zou ook in onze Protestantse Gemeente zo gezien moeten worden. Ik merk namelijk nog wel vaak dat gemeenteleden het idee hebben dat de wind van Noord, of van Oost, een tegenovergestelde richting uitwaait dan Westen-wind of dan Zuiden-wind. Dat is niet zo. Het gaat in een windroos juist allemaal naar het midden toe. Hou het principe van die windroos dus goed in de gaten. Het volgende is dit: kent u de donut? Vroeger kregen wij als kinderen in Rotterdam, wanneer je ouders niet genoeg geld hadden voor een zomerse vakantie en je daarom van de gemeente Rotterdam in de vakantie naar Jeugdland mocht, in Ahoy, allemaal elke dag een verse donut. Heerlijk. Het is een soort zoet gebakje met een duidelijk gat in het midden. Naast de windroos wil ik graag dat u de leiding van de gemeente ziet als een donut. De leiding, de kerkenraad, zit in het midden. Maar het midden van de donut is leeg. Ik wil daarmee zeggen dat er leiding moet zijn in een gemeente, maar dat die leiding zo min mogelijk leiding moet némen. We doen het samen: Gemeente-zijn. En er moet weliswaar een instantie zijn, een leidende instantie, die... zoveel mogelijk géén leiding neemt! U allen als gemeenteleden bent verantwoordelijk voor het goed functioneren. Daarbij moeten we allemaal de goede dingen voor ogen houden. Dus hoe meer windroos in ons gemeentezijn, hoe meer donut. Zover is het nog niet. Sommige dingen moeten wennen. Maar het wordt wel heel mooi als het zover komt.

Op handen zitten?
Wat nu? Zit de kerkenraad op zijn handen? Wordt er niks gedaan? Nou, dat is niet helemaal het geval. We kunnen als kerkenraadsleden om begrijpelijke redenen niet bij elkaar komen. De kerkgebouwen zijn dicht. En thuis kan al helemaal niet. Maar we zijn wel aan de slag met een aantal zaken. Dat doen we door te bellen, te mailen, van Teams gebruik te maken, of van Google Meet, of Whatsapp. Wat we maar voor handen hebben om elkaar te informeren als kerkenraadsleden en ideeën uit te wisselen. De kerkenraad bestaat uit vertegenwoordigers van werkgroepen. Het zijn er op dit moment acht: Vieren; Pastoraat; Jeugd; Communicatie; Grote Kerk; Bezinning en Inspiratie; Zorgcentra; Kerk naar Buiten en dan nog twee colleges: dat van Diakenen en dat van Kerkrentmeesters. Hét kerkenwerk gebeurt in die acht werkgroepen en twee colleges. Uit heel Drachten zitten mensen in die werkgroepen en daar kunnen nog heel wat mensen bij. Maar zó eenvoudig werkt de Protestantse Gemeente Drachten dus.

Wat speelt er zoal?
Wat zijn dan de zaken die ons bezig houden? Bijvoorbeeld de Plaatselijke Regeling van de Protestantse Gemeente Drachten. Deze is in concept gereed en zou nu aan u als gemeenteleden kenbaar kunnen worden gemaakt. Daarover zouden informatie-avonden moeten worden gehouden, maar ja, dat gaat nu dus niet. Het is sowieso de bedoeling om de regeling in het kort en in begrijpelijke taal op onze website te publiceren. Daar gaat het moderamen met één van de werkgroepen, de werkgroep Communicatie, mee aan de slag. De begroting 2021 van onze PGD zou moeten worden vastgesteld maar ook dat kan nu helaas niet. Het indienen van deze begroting bij het Classicale College voor de Behandeling van Beheerszaken (CCBB) kent een deadline van 22 januari. Het CCBB wordt over de vertraging geïnformeerd. We wachten hun reactie even af en sturen eventueel het concept op met de nadrukkelijke toevoeging dat de besluitvorming nog moet plaatsvinden. Het beleid voor 2021 en volgende jaren wordt gevormd door wat er in eerste instantie in de werkgroepen wordt ontwikkeld en aangevuld met zaken die op strategisch vlak spelen, dan wel van buiten op ons af komen. Dat is dan het Beleidsplan waarvoor we als ambtsdragers één (of meerdere) dagdelen in alle rust bij elkaar zouden moeten gaan zitten. Met de blik op de windroos en de donut, zal ik maar zeggen. Hopelijk kan dat later dit voorjaar. Dan hebben we gelukkig een sterke tijdelijke werkgroep “Exit Lockdown” die de kerkenraad helpt bij het vaststellen van beleid aangaande de corona-beperkingen. De kerkenraad volgt het advies van de werkgroep, om te voorkomen dat er een eindeloze discussie ontstaat, want die discussie voeren de leden van de werkgroep. Waarbij de werkgroep zich altijd baseert op de adviezen die de landelijke kerk aan de plaatselijke gemeente verstrekt. Op basis van de nieuwste ontwikkelingen heeft deze werkgroep tot de volgende maatregelen moeten besluiten: de diensten tot 9 februari alleen online vanuit De Oase, de grote Kerk en de Schakel uit te zenden; in de onlinedienst niet meer fysiek te laten zingen, ook niet door één persoon; de kerkgebouwen tot en met 9 februari geheel te sluiten, met uitzonderingen van de online dienst in De Oase, de Grote Kerk, de Schakel en de uitvaartdiensten.

Wie doet mee?
Naar mijn indruk zijn nog niet alle werkgroepen op volle sterkte. Daarom herhaal ik hier de oproep van het Geboortebericht daags voor Kerst. Iedereen is nodig. Op iedereen wordt gerekend. “It takes a village to raise a child”.

Tot zover dit keer. Ik zal u elke Geandewei opnieuw op de hoogte houden van zaken die in onze gemeente spelen. Als u vragen hebt, belt of schrijft u me gerust, dan help ik, of één van de andere moderamenleden, u graag op weg. Ik wens u Gods zegen en Zijn liefde toe. De tijd is bitter. Kern van gemeente-zijn is namelijk dat je sámen de Heer volgt en sámen tot Hem bidt voor de wereld en voor elkaar. En juist dat sámen is nu lastig. Denk om elkaar, bidt voor elkaar, en vertrouw erop dat Covid-19 wellicht uit ons land verdwijnt, maar dat God in ons land zal blijven. Forever.
Met hartelijke groet van
Jurgen van den Herik
tijdelijk voorzitter kerkenraad

Door de ogen van de tijdelijke voorzitter
Een nieuw begin...
De wijkkerkenraden zijn opgeheven, een AK is niet meer nodig, we zijn nu één gemeente met één kerkenraad. Dat is een gunstige ontwikkeling. Jaren geleden sprak de landelijke kerk, waar we onderdeel van zijn, de Protestantse Kerk Nederland, uit dat plaatselijke gemeenten zouden moeten kiezen: óf decentraal, óf centraal, maar vooral niet “iets-ertussenin”. Waarom? Omdat de wereld snel verandert en met “iets-ertussenin” gaat de kerkelijke besluitvorming zo traag dat een gemeente als de onze de ontwikkelingen dan niet kan bijhouden: bezuinigen, veranderen van ambt en gemeente, liturgische vernieuwing, nieuwe kerk-vormen, etc etc. Wij hebben dus niet langer “iets- ertussenin”, en zijn zo georganiseerd dat, als we de goede dingen besluiten, we op de toekomst voorbereid zouden kunnen zijn. Daarvoor is het nodig dat we allemaal ons steentje bijdragen, wat velen van ons trouwens al jaren doen en ook van plan zijn te blijven doen. Geweldig om van zo’n gemeente deel uit te maken. Mocht u de handen uit de mouwen willen steken: heel graag. Mocht u van plan zijn uw bijdrage iets op te hogen, voorzover uw huishoudbudget dat enigszins toelaat, ook heel graag!

Voorzitter
De kerkenraad heeft een voorzitter nodig, maar... die is er nog niet. Totdat de nieuwe voorzitter aantreedt, dat zal waarschijnlijk per 1 februari 2021 zijn, neem ik tijdelijk het voorzitterschap waar. Ik bedank hierbij Ties Zweers, die de voorzittershamer jarenlang vakkundig gehanteerd heeft. Of mij dat met dezelfde vakkundigheid gaat lukken weet ik niet maar we doen met ons allen ons uiterste best.

Corona
De afgelopen maanden hadden we gehoopt dat er van versoepeling rond kerst sprake zou zijn. Dat had de regering ons min of meer, met een slag om de arm weliswaar, voor ogen gehouden. Het tegendeel blijkt echter het geval. Als u dit leest is reeds besloten dat van versoepeling geen sprake is en dat daarom ook onze gemeente die lijn volgt, om het virus zoveel mogelijk binnen de perken te houden. Al was het alleen maar omdat onze zorgverleners en artsen er wel gek van zouden kunnen worden wanneer de maximale bezetting in bijvoorbeeld ons ziekenhuis wordt benaderd of zelfs overschreden. Daarom op kerstavond één dienst vanuit de Oase, inmiddels ons gezamenlijke kerkgebouw, en als evenwichtige aanvulling daarop ook vanuit de Grote Kerk en de Schakel. Kijk goed in deze Geandewei om te zien hoe het op dit moment geregeld is. Vanaf januari zenden we uitsluitend op zondagmorgen één dienst uit vanuit de Oase, aanvang half tien. Alle andere diensten die denkbaar zijn vervallen daarmee. Moeten we het daarmee doen? Ja, helaas wel... Tenminste, zolang er nog geen strengere maatregelen ons dwingen nóg verder terug te treden en beleid aan te scherpen. Houdt u, omdat de ontwikkelingen sneller kunnen gaan dan de Geandewei kan bijhouden, de verschillende nieuwsbrieven en de website in de gaten ten aanzien van de besluiten die de aanstaande kerkenraad -op advies van onze Werkgroep Exit Lockdown- te nemen heeft ten aanzien van het gebruik van kerkgebouwen.

Rest mij nog...
u allemaal een goede en liefdevolle kerst te wensen en veel zegen in 2021. Denk daarbij maar aan dat wonderlijke liedje van Leonard Cohen, “Anthem” geheten, waar hij zingt: “Ring the bells that still can ring. Forget your perfect offering. There is a crack, a crack in everything. That's how the light gets in”. Let vooral op de laatste regel: “There is a crack, a crack in everything. That's how the light gets in”.
Jurgen van den Herik
tijdelijk voorzitter van de kerkenraad in wording

JSN Decor is designed by JoomlaShine.com