Twee Drachtster Blauwvingers, december 2015

Toen de Zwollenaren hun kerkklokken aan Kampen hadden verkocht, werden ze betaald met zakken vol vierduiten- stukken. Uren moesten ze tellen tot hun vingers er blauw van zagen. Zo kan het gaan. Toen ik dan ook op bezoek was bij de dames Gré de Haan en Corrie van Kammen keek ik tersluiks naar hun handen, maar gelukkig zag ik geen blauwe vingers. Zelfs na vijfentwintig jaar stuivers, dubbeltjes en kwartjes tellen waren hun vingers blank gebleven.

Vanaf 1990 namelijk waren de dames De Haan en Van Kammen wekelijks op dinsdagmorgen van 9.00- 11.30 uur te vinden op het Kerkelijk Bureau, aanvankelijk aan de Oosterstraat , waar al het collectegeld van de Hervormde Gemeente binnenkwam, en later achter de Zuiderkerk.
Eerst werd er een scheiding aangebracht tussen de collectebonnen, het papiergeld en de muntstukken en dan begon het tellen. Nee, ze gebruikten geen machine, alles gebeurde handmatig.

Nu Gré en Corrie hun jarenlange vrijwilligerswerk hebben beëindigd, wordt het tijd nader met hen kennis te maken.
Gré de Haan werd in 1928 in Leeuwarden geboren, in een ruimdenkend hervormd gezin. Ze had drie broers en één zus. Omdat ze goed kon leren, ging ze naar de ULO en later naar de Kweekschool ( Mariënburg). Haar eerste onderwijsbaan vond ze in Dronrijp. Andere standplaatsen zoals Assen, Groningen, Arnhem en Sneek volgden. In de laatste plaats werd ze directrice van een BLO-internaat. Ze beëindigde haar pedagogische loopbaan in Drachten aan de school “De Loods” (nu “De Voorde”) in de Drait.

Het woord “verveling” staat niet in het woordenboek van Gré de Haan, want, zegt ze, je hoeft maar om je heen te kijken en je ziet het vrijwilligerswerk liggen. Na haar pensioen heeft ze les gegeven aan Vietnamese vluchtelingen, heeft ze als vrijwilliger gewerkt in Bertilla en….ging ze iedere week naar de Oosterstraat.

Haar hobby’s borduren en lezen heeft Gré grotendeels moeten opgeven aangezien haar gezichtsvermogen sterk is verslechterd. Maar met een loep en een kolossaal beeldscherm kan ze toch goed op de hoogte blijven van wat er in de wereld gebeurt. En met de radio natuurlijk.

Corrie van Kammen(1949) en haar zus Martha kwamen in Oldeboorn ter wereld, in een vrijgemaakt gezin. Na de lagere school ging ze iedere dag op de fiets naar Heerenveen waar ze de ULO bezocht. Op het AMRO-kantoor in Leeuwarden ontmoette ze een aardige jonge man. Johan en Corrie gingen trouwen. Hun huwelijk werd bevestigd door ds. Hollander. Twee jongens, Sjoerd en Lieuwe werden in hun gezin geboren. In 1979 verhuisde het echtpaar Van Kammen naar Drachten.

Ook voor Corrie gold: vrijwilligerswerk is belangrijk. Ze was gastvrouw in het ziekenhuis, medewerkster in het AZC, was diaken én…telde de collectegelden.

Gré de Haan en Corrie van Kammen houden beiden van zingen. Zong Gré in de cantorij van Beetsterzwaag, Corrie was jarenlang lid van de cantorij van de Grote Kerk. Vanaf 1990 kwamen ze elkaar wekelijks tegen. ”Het tellen van de collectegelden was ook een sociaal uitje”, zegt Corrie. ”Gré en ik hebben heel wat afgepraat en niet alleen oppervlakkige zaken passeerden de revue. ”Dat laatste is ongetwijfeld het geval. Als Gré, Corrie en ik nog een tijdje napraten, gaat het gesprek al snel de diepte in.

Het was een groot genoegen om met deze twee zeer betrokken dames -  ook na 25 jaar zonder blauwe vingers - tot een uitwisseling van gedachten te komen.

Henk Meijer

JSN Decor template designed by JoomlaShine.com