Eigen taal eerst
Via de telefoon maak ik een afspraak met mevr. Benedictus aan de Houtzaagmolen op nummer 34. De aanleiding is haar afscheid als diaken ZWO (zending, werelddiaconaat, ontwikkelingssamenwerking) in april van dit jaar. We zullen elkaar tutoyeren en dat betekent dat ik de eerste letter van haar voornaam met een echte Friese “G” moet uitspreken.
Ik ben op bezoek bij Gryt Benedictus, een echte Friezin, geboren in Garyp.
Als oudste in een Gereformeerd gezin van 9 kinderen kwam zij in 1947 op een boerderij ter wereld. De positie van de oudste zijn heeft mede haar karakter gevormd. Zij weet van aanpakken, kan leiding geven en schuwt verantwoordelijkheid bepaald niet.
Na de lagere school gaat Gryt op de fiets naar Leeuwarden, eerst naar de HBS en dan naar de MMS. Vervolgens kiest ze voor het nijverheidsonderwijs. Ze behaalt de akte N20 (kinderverzorging, opvoeding en handenarbeid). Nu is ze bevoegd om les te geven aan wat vroeger de huishoudschool heette. Op scholen in Drogeham, Donkerbroek en Joure gaf ze haar kennis door.
In 1970 trouwde ze met Fedde de Jong uit Oostermeer. Het echtpaar kreeg drie kinderen en daarna vier kleinkinderen. Helaas hield haar huwelijk geen stand.
Gryt woont nu met haar jongste zoon – hij is 38 jaar – in Drachten. Deze zoon heeft een mooie naam. Je denkt eerst aan Patrick, maar als je beter luistert, hoor je dat je Pitrik moet zeggen, een echte oude Friese naam. Mensen uit de Zuiderkerk zullen Pitrik zeker op hun netvlies hebben staan, omdat hij vaak met de collectezak rondging.
Gryt Benedictus mag dan een echte Friezin zijn, dat verhinderde haar niet Spaans te leren. De motivatie daartoe was gelegen in het feit dat zij jarenlang ZWO-diaken was, een functie op het gebied van zending, werelddiaconaat en ontwikkelingssamenwerking. In die hoedanigheid was zij ook deputaat van de classis Drachten. Drie keer bezocht zij Zuid-Amerika om allerlei projecten te bezoeken. In Argentinië en Nicaragua is Spaans de voertaal. Wil je goed geïnformeerd raken, dan is het spreken van de taal van het volk onontbeerlijk.
Vandaar dat Gryt zich op Spaans ging toeleggen.
Na zo’n verre reis kwam zij terug met verhalen en dozen vol dia’s. Ze bracht verslag uit aan het thuisfront. Meer dan 30 avonden was zij op stap om kerkelijke gemeenten in Friesland en Groningen te informeren over het kerkelijk werk in Zuid-Amerika. Het bezoek aan de krottenwijken waar ratten en dode beesten telkens opdoken had haar aangegrepen en kreeg steevast een plaats in haar verhaal. Mensen uit Zuid-Amerika brachten soms een tegenbezoek en logeerden dan bij haar.
En nu, na 30 jaar heeft Gryt Benedictus afscheid genomen van het diaconale werk. Nooit heeft zij overwogen de kerk vaarwel te zeggen, zoals veel mensen dat tegenwoordig wel doen. Ze zegt: “Als je zelf actief bent, dan zie je pas goed hoeveel goede dingen er in de kerk van Christus gebeuren.”
Bij haar afscheid kreeg zij natuurlijk een cadeau mee. Het was een boek met de titel: Licht in de morgen, een boek met afbeeldingen van het werk van Ton Schulten en met teksten van Huub Oosterhuis. Uit een tafelgebed van Oosterhuis komt de zinsnede die kenmerkend is voor diaconaal werk en zeker voor het vele werk dat Gryt Benedictus heeft verricht:
“Heer, verhaast de dag van Uw gerechtigheid.”
Henk (J.H.J.) Meijer

JSN Decor is designed by JoomlaShine.com